14 Mart 2012 Çarşamba

Mum Işığı




     "Ders aşkı nedir?" diye sorsaydılar, "Bu devirde kesilen elektriğe rağmen ciddi ciddi mum yakıp, çalışmaya devam etmektir." derdim herhalde. Bilemiyorum, bu derse olan aşkım mı yoksa vizelere az bir zaman kalışının göstermiş olduğu "yumurta-kapı" benzetmesi mi ama her ne ise elektriklerin kesilmiş olması çalışmama engel olmayacak bunu biliyorum.


      Mumları yakmış olmamla birlikte elimdeki kalem, önümdeki beyaz sayfa ve ben romantik bir üçlü oluşturduk diyebilirim. Ve tam da o anda karşımdaki SDT (Siyasal Düşünceler Tarihi) notlarımı bir kenara itip kurşun kalemimin ucundan çıkan bu satırları yazmaya başladım. 
Gözümün önünde eriyen muma uzun uzun bakıp, pencereme vuran yağmur damlalarının sesiyle biraz da kendimi dinleme fırsatını buldum. Bir gece ancak bu kadar sessiz ve 'temiz' olabilirdi nazarımda. Elektrik yok, televizyon yok; elektrik yok, internet yok; elektrik yok, karanlık var; elektrik yok, "ben varım." En önemlisi de bu sanırım.. 


Bir muma, bir duvara bakıyorum arada. Elimin gölgesi duvarda gizliden oyun oynamak istiyor benimle. Tıpkı çocukken olduğu gibi.. Şimdi yanımda abim olsaydı oyuna başlamıştık bile. Bir iki can veriyorum duvardaki gölgeme ama tek başıma hevesimde olmuyor açıkçası. Derken bir anda aydınlanıyor tüm oda. Bütün o atmosfer  yok oluyor. Gözüme aniden SDT notlarım çarpıyor ve çalışmam gerektiğini hatırlıyorum.
      Sonra diyorum ki kendi kendime, sanırım bu ders aşkı değildi bendeki. Güçlü bir yazma özlemiydi, tıpkı eskisi gibi..



5 yorum:

  1. Çok güzel anlatmışsın. Akıcı, doğal...
    Ben de karanlığı severim. Elektriğin gitmesi demek, her şeyden uzaklaşıp dinginliğe erişmek demek. Elektrik gidince sohbet etmeye başlanır, şarkılar söylenir, enstrüman çalınır, gölgemizle oyun oynamaya başlarız. :) Çocukken ben de elektrik gittiğinde gölgemle oynamayı pek bir severdim, çok da gülerdim. Yazın da elektrik gittiğinde yazlıkta olan herkes aşağıda ıslık çalıp, alkışlardı. Karanlıkta sitenin içinde dolaşmışlığımız bile var. O kadar güzel gelirdi ki... O günlerimi hatırlattı bana yazın. Sınavında da başarılar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim seninde bu değindiğin kısacık anılar beni eski günlere götürdü. Bazen insan farkına varmadan öyle bunalıyor ki tüm bu curcunadan bir elektrik kesintisi hatırlatıyor insan olduğumuzu. İnsanlar konuşmaya başlıyor, sohbet etmenin güzelliğini hatırlayıp elektriğin kesilmesini sevinçle bile karşılıyor bazen. Fakat malesef bu durum pek de uzun sürmüyor. Tüm bu eğlenceli dakikalar elektrikler geri geldiğinde yerini tekrar televizyona, internete bırakıyor..

      Sil
  2. Great blog!
    Cheers from Argentina.
    HD

    YanıtlaSil
  3. Bazen elelktrik kesintileri, unuttuğumuz bir çok şeyi hatırlatıyor dimi? Dünde bizde kesildi :) ve ne çok konuşacağımız şey varmış dedik hep erteliyoruz.

    YanıtlaSil